Arcade Cabinet: De Plannen

Door Little Bear op vrijdag 17 juni 2011 13:03 - Reacties (10)
Categorie: -, Views: 4.891

In een vorige blog sprak ik het overschatten van plannen. Maar kom op, laten we niet flauw doen! Plannen is belangrijk, en daarom dat ik het ook doe voor het arcade cabinet. Op hoop van zegen, en op naar het moment waarop mijn plannen niet lijken te kloppen om welke reden dan ook!

Stap 1: Doe wat je altijd doet, ga zoeken op het internet. Plannen genoeg daar. Cabinets in alle soorten en maten. Fighters, Shooters, Racers, Pacmans, Coctails. Idioten die hun bureau hebben verneukt om het een beetje op een cabinet te laten lijken. Blijkt dat er ook al best veel blogs te vinden zijn. Mijn smaak zat er echter nergens helemaal tussen. Zelf tekenen dan maar.

Stap 2: Ruwe afmetingen. Het ruwe idee kom van onze wasmachine. Ik zag dat ding staan en dacht: dat is wel ongeveer even breed en diep dan een goede arcade kast! De meter erbij genomem: 60cm breed en 60cm diep. 60cm breed wil zeggen een TV/Monitor van 55cm of 24-25" De hoogte moest iets kleiner zijn dan mezelf, ik wil wel zelf het grootste coole ding in huis blijven. 1m80 leek me dus ideaal (ben zelf een paar cm groter).

Stap 3: Sketch Up. Meteen zie je dan de verhoudingen. Iets dat zo hoog en zo breed was, moest gewoon dieper zijn. Ik heb er dus 10cm bij gegooid. Meer plaats in de kast hebben is immers altijd handig. Met die extra 10 cm ziet het er ook veel solider uit.

Stap 4: Control Panel. het ding met alle knoppen en joysticks. Ik wil er niet teveel, maar zeker ook niet te weinig. De hele kast wordt gemaakt met Killer Instinct in het achterhoofd, en laat die kast nu net een prachtig control panel hebben! Er is nog ruimte voor extra knoppen indien nodig. Wanneer ik deze layout naar de juiste afmeting scale (3cm per knop) kom ik uit op een breedte van iets meer dan 60cm. Fits like a glove. De breedte van het panel wordt dan 30cm.

Stap 5: Montage. Lijmen of schroeven. Ik heb in het verleden voor dingen aan elkaar te zetten altijd schroeven gebruikt, met als gevolg altijd de nodige houtsplijtingen en scheef ingedraaide schroeven. De enige reden is echter altijd geweest dat ik geen vertrouwen had in de stevigheid van lijmtechnieken. Na het bouwen van een huis denk ik daar wel anders over. Gebruik van de juiste lijmen kan leiden tot een ongeziene stevighed. Lijmen vereist wel dat je vooraf weet waar de lijmlatten komen. Dit zit dus mee in de plannen.

Stap 6: Details. Wanneer je de precieze afmetingen van de zijkant hebt, en precies weet waar de lijmlatten komen, kan je uittekenen waar de voor- achter- boven en benedenpanelen komen. Belangrijker is weten wat de afmetingen precies moeten zijn. Zorgen dat er nergens geen hoekjes teveel of te weinig zijn. Details dus.

Stap 7: Materiaal. Plaatmateriaal is duur, dus je moet zo efficient mogelijk werken. Platen komen in afmetingen van 244x122cm. Na veel wroeten, wringen en wreken krijg je alle materiaal wat je nodig hebt op 3 van deze jongens.

Stap 8: Blog it. Laat je uren werk zien aan de wereld voor je het gaat kopen. Misschien zitten er wel tussen die er overduidelijke fouten uit kunnen halen!

3D View 1
3D View 2
3D View 3
3D View 4
Basic Layout With Dimensions
Control Panel
Glue Sticks Locations And Dimensions
Panel Dimensions
On The Wooden Board

Villa Bear: Plannen wordt overschat

Door Little Bear op vrijdag 17 juni 2011 12:09 - Reacties (2)
Categorie: -, Views: 2.253

Plannen wordt overschat. Het beste voorbeeld daarvan ben ik in mijn huis tegen gekomen toen ik de ruwbouw aan het zetten. Uren debatteren over het feit of ik nog een extra laag stenen zou leggen. Wel doen omdat hogere kamers altijd leuk zijn. Niet doen omdat het zinloos is en de verwarmingskosten alleen maar hoger zouden zijn. Wel doen voor als we ooit een nieuw plafond willen timmeren...

Uiteindelijk is de keuze gevallen op niet doen. Zonder extra laag was het immers meer dan hoog genoeg, rekening houdende met de chapelaag, leidingen, vloerisolatie, plafondafwerking. Het zou meer dan hoog genoeg zijn. Het was allemaal tot in het kleinste detail gepland...

Klop klop, hallo Mr. Murphy. Ik kom je maar even zeggen dat je enkele centimeters extra vloerisolatie moet steken, en een extra chapelaag moet aanbrengen. Ook kom ik je melden dat je spots meer ruimte nodig hebben in verband met brandveiligheid, en je dus ook het plafond extra zal moeten verlagen. Tot daar de gedetailleerde planning waar uren werk in stak. Ons plafond hangt nu 20cm (ťťn laag stenen) te laag. Geen ramp, wel zonde van de planning.

Had ik dit op voorhand kunnen weten? Waarschijnlijk wel. Het is echter een feit dat je zonder de nodige ervaring gewoon niet alles kunt weten. Het bouwavontuur was volledig nieuw voor me, en dus zouden er zowieso onverwachte zaken zijn.

Het leert me dus waar ik deze post mee ben begonnen: Plannen wordt overschat.

Arcade Cabinet: Het Idee

Door Little Bear op donderdag 9 juni 2011 18:36 - Reacties (10)
Categorie: -, Views: 3.720

Flashback! We schrijven het jaar 1993. Little Bear bevond zich volop in zijn puberjaren. School deed hij met 2 vingers in zijn neus waardoor hij tijd genoeg had voor klusjes om geld te verdienen. Auto's wassen, gras afrijden, kranten rondbrengen,... Niets was teveel gevraagd.

Dit deed hij niet zonder reden. Zoals elke puber in deze streek bracht Little Bear immers elke vrijdagavond door op de schaatsbaan. Er waren andere jongeren, er waren mooie meisjes (zo noemde je dat toen nog), er was goede muziek en het was gewoon altijd leuk. Het was ook de eerste keer dat hij kennis maakte met een groot en lomp gevaarte in de hoek van de bar: Street Fighter II The World Warrior.

Het onding maakte meer lawaai dan de gemiddelde trompettist, maar wat het mooi! Met engelengezichtjes melden we ons aan bij de uitbater van de schaatsbaan, en zonder al te veel poeha liet hij ons allemaal een uurtje gratis spelen. Achteraf bekeken bleek het gewoon een sluwe marketingtruck te zijn. "Neen, jullie mogen niet meer gratis spelen, jullie zullen centjes in de gleuf moeten steken."

Een ware revolutie ontketende zich. Zakgeld werd niet langer gebruikt om naar het snoepwinkeltje te gaan of schaatsen te huren, maar verdween integraal in de Street Fighter kast. Little Bear ging ondertussen steeds meer klusjes doen, om zo meer op de kast te kunnen spelen. Veel oefening zorgde er immers voor dat je iedereen op zijn donder kon geven, en dat vonden de mooie meisjes dan weel cool. Zeker als je iemand op zijn donder gaf die 5 jaar ouder was dan jij. Ja je moet er wat over hebben als puber.

Flash forward naar enkele jaren later. De activiteiten op de stedelijke kermis waren totaal veranderd. Waar je eerst vooral paademolens, schiettenten, viskramen en bulldozers had, bestond nu 60% van de kermis uit arcadekasten. Je kon de toppers er altijd uithalen. Sega Rally bij de racers, Time Crisis bij de shooters en Mortal Kombat bij de fighting games. 25 mensen samengepakt op 2 vierkante meter, allemaal starend naar hetzelfde scherm. Centraal tussen deze mensen: de gladiatoren! De winnaar werd toegejuicht, de verliezer droop af met de staart tussen zijn benen hopende dat hij ooit wraak zou kunnen nemen.

Op die bewuste dag was Little Bear er helemaal klaar voor. Roem zou aan hem toebehoren. Hij stapte het lunapark binnen en ging op de Mortal Kombat 3 kast af. Hij zo de ene na de andere tegenstander afmaken met de meest gruwelijke fatalities. Er waren echter geen toeschouwers. De meisjesgeluiden van Lui Kang werden overdonderd door een ander geluid uit het lunapark: "KILLER INSTINCT!!!". Een loodzware stem, die een koude rilling door de rug heen joeg. Daarom stond er dus geen volk rond de Mortal Kombat kast. There was a new boy in town...

En wat voor een. Killer instinct is er verantwoordelijk voor dat ik op 3 dagen tijd ongeveer 200 euro armer was. Als puber is dat enorm veel geld! Maar het was het waard, want na die 200 euro won ik alles van iedereen, maakte ik tegenstander in met fatalities en ultra combo's. Ik voelde me beter, sterker en stoerder dan ik me ooit met Street Fighter en Mortal Kombat had gevoeld. Verslagen tegenstanders dropen meer beteuterd af dan ooit tevoren. Ik was de KING!

En toen kreeg de king op zijn lazer van een 8 jarig kind. 5x achter elkaar. De eerste 4 hadden maar eens toeval moeten zijn. Hij droop af, en moest zich een weg banen tussen de horde toeschouwer die met hun hoongelach nog dieper de grond in boren. Mijn wereld stortte in...

Flash foward naar het heden. Arcade kasten zijn niet meer. Kermissen van nu zijn wat ze waren in 1990. Hier en daar vind je nog een verloren Time Crisis kast, ergens verdwaald in een hoekje en het geluid volledig muted. Je hebt nu consoles met hele dikke graphics, en breedbandverbindingen om tegen eender wie te spelen. Wie heeft er nu nog behoefte aan arcade kasten?

Wel ik godverdomme! En met mij enkele van mijn beste kameraden. Als de berg niet naar Moses komt, moet Moses naar de berg gaan! Ik ga dus een arcade cabinet maken. Niet alleen met arcade games, maar met emulatoren voor alle lecagy consoles. Het beeld zal minstens even knap zijn als op de kermis, de controls zullen authentiek aanvoelen en het geluid zal donderen!

Daarna zal mijn vrouw regelmatig mijn anus komen pijnigen, omdat ik geen tijd meer voor haar ga hebben omdat ik altijd op die kast bezig ben. Maar het is nu eenmaal een kwestie van prioriteiten!

Introductie

Door Little Bear op donderdag 9 juni 2011 17:28 - Reacties (3)
Categorie: -, Views: 1.765

Bij een eerste blog post hoort altijd een introductie, so here goes.

De primaire insteek van dit blog is dat het niet persoonlijk is. Eender welke behoefte om hier mijn naam, leeftijd of ander soort ongein te verspreiden ontbreekt me volledig. Langs de andere kant zal dat me niet beletten om situaties wanneer nodig tot in vrij groot detail uit de doeken te doen.

Ik ben al even op zoek naar een plek om allerlei zaken van me af te schrijven. Een rant waarin ik klaag over de Belgische verkeersperikelen. Een brainstorm over een nieuw projectje waar ik me aan wil wagen. Een review van een film die ik recent heb gezien. Een verhaal over mijn huisdieren die elkaar weer naar de strot vliegen...

Bovenop dat alles wil ik dit online hebben staan. Een plek waar ik makkelijk mijn schrijfsels kan opslaan en bijhouden. Waar ik controle heb over de zichtbaarheid voor het grote publiek. Waar ik er over 5-10-15 jaar nog steeds aankan. Tweakblogs lijkt me aan al deze voorwaarden te voldoen, en met mijn karma punten doe ik toch niets zinvols!

Wellicht zullen de meeste blogs gaan over een projectje waar ik sinds recent mee in mijn hoofd zit. Het bouwen van een arcade cabinet. Maar daarover meer in een volgende post.

Veel plezier met de blogs te lezen. Ik ga me ondertussen een broodje satť maken!